دیوان شمس/ای سراندازان همه در عشق تو پا کوفته
ظاهر
| ای سراندازان همه در عشق تو پا کوفته | گوهر جان همچو موسی روی دریا کوفته | |||||
| زیر این هفت آسیا هستی ما را خوش بکوب | روشنایی کی فزاید سرمه ناکوفته | |||||
| عاشقان با عاقلان اندرنیامیزد از آنک | درنیامیزد کسی ناکوفته با کوفته | |||||
| عاقلان از مور مرده درکشند از احتیاط | عاشقان از لاابالی اژدها را کوفته | |||||
| مردم چشم از خیالت چون شود پی کوب عشق | فرقها پیدا شود از کوفته تا کوفته | |||||
| از شکار تو به بیشه جان شیران خون شده | در هوای قاف قربت پر عنقا کوفته | |||||
| عشق چون خورشید دامن گستریده بر زمین | عاشقان چون اخترانش راه بالا کوفته | |||||
| لا چو لالایان زده بر عاشقانش دست رد | غیرت الا شده بر مغز لالا کوفته | |||||
| حاجیان راه جان خسته نگردند از نشاط | اشترانشان زیر بار از راه اعضا کوفته | |||||
| ساربان این غزل گو تا ز بعد خستگی | اشتران را مست بینی راه بطحا کوفته | |||||