دیوان شمس/ای ز هجران تو مردن طرب و راحت من

by مولوی

	ای ز هجران تو مردن طرب و راحت من			مرگ بر من شده بی‌تو مثل شهد و لبن
	می طپد ماهی بی‌آب بر آن ریگ خشن			تا جدا گردد آن جان نزارش ز بدن
	آب تلخی شده بر جانوران آب حیات			شکر خشک بر ایشان بتر از گور و کفن
	نیست بازی کشش جزو به اصل کل خویش			چند پیغامبر بگریست پی حب وطن
	کودکی کو نشناسد وطن و مولد خویش			دایه خواهد چه ستنبول مر او را چه یمن
	شد چراگاه ستاره سوی مرعای فلک			حیوان خاک پرستد مثل سرو و سمن
	من از این ناله اگر چه که دهان می بندم			نتوان در شکم آب فروبست دهن
	نفس چغز ز آب است نه از باد هوا			بحریان را هله این باشد معهوده و فن
	عارفانی که نهانند در آن قلزم نور			دمشان جمله ز نوری است ظلامات شکن
	قلم و لوح چو این جا برسیدیم شکست			شکند کوه چو آگه شود از رب منن