| | | | | | |
| |
ای زیان و ای زیان و ای زیان |
|
هوشیاری در میان مستیان |
|
| |
گر بیاید هوشیاری راه نیست |
|
ور بیاید مست گیر اندرکشان |
|
| |
گر خماری باده خواهی اندرآ |
|
نان پرستی رو که این جا نیست نان |
|
| |
آنک او نان را بت خود کرده است |
|
کی درآید در میان این بتان |
|
| |
ور درآید چادر اندر رو کشند |
|
تا نبیند رویشان آن قلتبان |
|
| |
سیمبر خواهیم و زیبا همچو خویش |
|
سیم نستانیم پیدا و نهان |
|
| |
آنک او خوبی به سیم و زر فروخت |
|
روسپی باشد نه حوران جنان |
|
| |
تا نگردی پاک دل چون جبرئیل |
|
گر چه گنجی درنگنجی در جهان |
|
| |
چشم خود را شسته عارف بیست سال |
|
مشک مشک آورده از اشک روان |
|
| |
معتمد شو تا درآیی در حرم |
|
اولا بربند از گفتن دهان |
|
| |
شمس تبریزی گشاید راه شرق |
|
چون شوی بسته دهان و رازدان |
|
