دیوان شمس/ای دشمن عقل من وی داروی بی‌هوشی

From ویکی‌نبشته
Jump to navigation Jump to search
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(ای دشمن عقل من وی داروی بی‌هوشی)
'


 ای دشمن عقل من وی داروی بی‌هوشیمن خابیه تو در من چون باده همی‌جوشی 
 اول تو و آخر تو بیرون تو و در سر توهم شاهی و سلطانی هم حاجب و چاووشی 
 خوش خویی و بدخویی دلسوزی و دلجوییهم یوسف مه رویی هم مانع و روپوشی 
 بس تازه و بس سبزی بس شاهد و بس نغزیچون عقل در این مغزی چون حلقه در این گوشی 
 هم دوری و هم خویشی هم پیشی و هم بیشیهم مار بداندیشی هم نیشی و هم نوشی 
 ای رهزن بی‌خویشان ای مخزن درویشانیا رب چه خوشند ایشان آن دم که در آغوشی 
 آن روز که هشیارم من عربده‌ها دارمو آن روز که خمارم چه صبر و چه خاموشی