دیوان شمس/ای درآورده جهانی را ز پای

From ویکی‌نبشته
Jump to navigation Jump to search
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(ای درآورده جهانی را ز پای)
'


 ای درآورده جهانی را ز پایبانگ نای و بانگ نای و بانگ نای 
 چیست نی آن یار شیرین بوسه رابوسه جای و بوسه جای و بوسه جای 
 آن نی بی‌دست و پا بستد ز خلقدست و پای و دست و پای و دست پای 
 نی بهانه‌ست این نه بر پای نی استنیست الا بانگ پر آن همای 
 خود خدای است این همه روپوش چیستمی‌کشد اهل خدا را تا خدای 
 ما گدایانیم و الله الغنیاز غنی دان آنچ بینی با گدای 
 ما همه تاریکی و الله نورز آفتاب آمد شعاع این سرای 
 در سرا چون سایه آمیز است نورنور خواهی زین سرا بر بام آی 
 دلخوشی گاهی و گاهی تنگ دلدل نخواهی تنگ رو زین تنگنای