دیوان شمس/ای بود تو از کی نی وی ملک تو تا کی نی
ظاهر
| ای بود تو از کی نی وی ملک تو تا کی نی | عشق تو و جان من جز آتش و جز نی نی | |||||
| بر کشته دیت باشد ای شادی این کشته | صد کشته هو دیدم امکان یکی هی نی | |||||
| ای دیده عجایبها بنگر که عجب این است | معشوق بر عاشق با وی نی و بیوی نی | |||||
| امروز به بستان آ در حلقه مستان آ | مستان خرف از مستی آن جا قدح و می نی | |||||
| مستند نه از ساغر بنگر به شتر بنگر | برخوان افلا ینظر معنیش بر این پی نی | |||||
| در ممن و در کافر بنگر تو به چشم سر | جز نعره یا رب نی جز ناله یا حی نی | |||||
| آن جا که همیپویی زان است کز او سیری | زان جا که گریزانی جز لطف پیاپی نی | |||||
| از ابجد اندیشه یا رب تو بشو لوحم | در مکتب درویشان خود ابجد و حطی نی | |||||
| شمس الحق تبریزی آن جا که تو پیروزی | از تابش خورشیدت هرگز خطری دی نی | |||||