دیوان شمس/ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌ای

From ویکی‌نبشته
Jump to navigation Jump to search
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌ای)
'


 ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌ایمقصود حسن توست و دگرها بهانه‌ای 
 نقاش را اگر ز جمال تو قبله نیستمقصود او چه بود ز نقشی و خانه‌ای 
 ای صد هزار شمع نشسته بدین امیدگرد تنور عشق تو بهر زبانه‌ای 
 ای حلقه‌های زلف خوشت طوق حلق ماسازید مرغ روح در آن حلقه لانه‌ای 
 گویی میان مجلس آن شاه کی رسمنی آن کرانه دارد و نی این میانه‌ای 
 این داد کیست مفخر تبریز شمس دینزان دولتی که داد درختی ز دانه‌ای