دیوان شمس/ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده)
'


 ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیدهز دیده مست شدی یا ز ذوق نادیده 
 گهی به بحر تحیر گهی به دامن کوهکمر ببسته و در کوه کهربا دیده 
 ورای دیده و دل صد دریچه بگشادهبرون ز چرخ و زمین رفته صد سما دیده 
 چو جوششی و بخاری فتاد در دریاز لذت نظرش رست در قفا دیده 
 چو موج موج درآمیخت چشم با دریاعجب عجب که همه بحر گشت یا دیده 
 به پیش دیده دو عالم چو دانه پیش خروسچنین بود نظر پاک کبریادیده 
 نه طالب است و نه مطلوب آن که در توحیدصفات طالب و مطلوب را جدا دیده 
 اله را کی شناسد کسی که رست ز لاز لا کی رست بگو عاشق بلادیده 
 رموز لیس و فی جبتی بدانستههزار بار من این جبه را قبا دیده 
 دهان گشاد ضمیر و صلاح دین را گفتتویی حیات من ای دیده خدادیده