دیوان شمس/اگر ز حلقه این عاشقان کران گیری

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(اگر ز حلقه این عاشقان کران گیری)
'


 اگر ز حلقه این عاشقان کران گیریدلت بمیرد و خوی فسردگان گیری 
 گر آفتاب جهانی چو ابر تیره شویوگر بهار نوی مذهب خزان گیری 
 چو کاسه تا تهیی تو بر آب رقص کنیچو پر شدی به بن حوض و جو مکان گیری 
 خدای داد دو دستت که دامن من گیربداد عقل که تا راه آسمان گیری 
 که عقل جنس فرشته‌ست سوی او پویدببینیش چو به کف آینه نهان گیری 
 بگیر کیسه پرزر باقرضواالله آیقراضه قرض دهی صد هزار کان گیری 
 به غیر خم فلک خم‌های صدرنگ استبه هر خمی که درآیی از او نشان گیری 
 ز شیر چرخ گریزی به برج گاو رویخری شوی به صفت راه کهکشان گیری 
 وگر تو خود سرطانی چو پهلوی شیرییقین ز پهلوی او خوی پهلوان گیری 
 چو آفتاب جهان را پر از حیات کنیچو زین جهان بجهی ملک آن جهان گیری 
 برآ چو آب ز تنور نوح و عالمگیرچرا تنور خبازی که جمله نان گیری 
 خموش باش و همی‌تاز تا لب دریاچو دم گسسته شوی گر ره دهان گیری