دیوان شمس/اگر حوا بدانستی ز رنگت

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(اگر حوا بدانستی ز رنگت)
'


 اگر حوا بدانستی ز رنگتسترون ساختی خود را ز ننگت 
 سیاهی جانت ار محسوس گشتیهمه عالم شدی زنگی ز زنگت 
 تو آن ماری که سنگ از تو دریغ استسرت را کس نکوبد جز به سنگت 
 اگر دریا درافتی ای منافقز زشتی کی خورد مار و نهنگت 
 مرا گویی که از معنی نظر کنرها کن صورت نقش و پلنگت 
 چه گویم با تو ای نقش مزورچه معنی گنجد اندر جان تنگت 
 هوای شمس تبریزی چو قدس استتو آن خوکی که نپذیرد فرنگت