دیوان شمس/اگر تو همره بلبل ز بهر گلزاری

by مولوی

	اگر تو همره بلبل ز بهر گلزاری			تو خار را همه گل بین چو بهر گل زاری
	نمی‌شناسی باشد که خار گل باشد			اگر چه می خلدت عاقبت کند یاری
	درون خار گلست و برون خار گلست			به احتیاط نگر تا سر کی می‌خاری
	چه احتیاط مرا عقل و احتیاط نماند			تو احتیاط کن آخر که مرد هشیاری
	غلط تو هم نتوانی نگاه داشت مرا			عجب ز شمع تو پروانه را نگه داری
	خوشست تلخی دارو و سیلی استاد			غنیمتست ز یار وفا جفاکاری
	به دست دلبر اگر عاشقی زبون باشد			ز عشق و عقل ویست آن نه از سبکساری
	به غیر ناز و جفا هر چه می‌کند معشوق			مباش ایمن کان فتنه است و طراری
	زبون و دستخوش و عشوه می خوریم ای عشق			اگر دروغ فروشی و گر محال آری
	دروغ و عشوه و صدق و محال او حالست			ولیک غیر نبیند به چشم اغیاری