دیوان شمس/امشب جان را ببر از تن چاکر تمام

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(امشب جان را ببر از تن چاکر تمام)
'


 امشب جان را ببر از تن چاکر تمامتا نبود در جهان بیش مرا نقش و نام 
 این دم مست توام رطل دگر دردهمتا بشوم محو تو از دو جهان والسلام 
 چون ز تو فانی شدم و آنچ تو دانی شدمگیرم جام عدم می کشمش جام جام 
 جان چو فروزد ز تو شمع بروزد ز توگر بنسوزد ز تو جمله بود خام خام 
 این نفسم دم به دم درده باده عدمچون به عدم درشدم خانه ندانم ز بام 
 چون عدمت می فزود جان کندت صد سجودای که هزاران وجود مر عدمت را غلام 
 باده دهم طاس طاس ده ز وجودم خلاصباده شد انعام خاص عقل شد انعام عام 
 موج برآر از عدم تا برباید مرابر لب دریا به ترس چند روم گام گام 
 دام شهم شمس دین صید به تبریز کردمن چو به دام اندرم نیست مرا ترس دام