دیوان شمس/امشب ای دلدار مهمان توییم
ظاهر
| امشب ای دلدار مهمان توییم | شب چه باشد روز و شب آن توییم | |||||
| هر کجا باشیم و هر جا که رویم | حاضران کاسه و خوان توییم | |||||
| نقشهای صنعت دست توییم | پروریده نعمت و نان توییم | |||||
| چون کبوترزاده برج توییم | در سفر طواف ایوان توییم | |||||
| حیث ما کنتم فولوا شطره | با زجاجه دل پری خوان توییم | |||||
| هر زمان نقشی کنی در مغز ما | ما صحیفه خط و عنوان توییم | |||||
| همچو موسی کم خوریم از دایه شیر | زانک مست شیر و پستان توییم | |||||
| ایمنیم از دزد و مکر راه زن | زانک چون زر در حرمدان توییم | |||||
| زان چنین مست است و دلخوش جان ما | که سبکسار و گران جان توییم | |||||
| گوی زرین فلک رقصان ماست | چون نباشد چون که چوگان توییم | |||||
| خواه چوگان ساز ما را خواه گوی | دولت این بس که به میدان توییم | |||||
| خواه ما را مار کن خواهی عصا | معجز موسی و برهان توییم | |||||
| گر عصا سازیم بیفشانیم برگ | وقت خشم و جنگ ثعبان توییم | |||||
| عشق ما را پشت داری می کند | زانک خندان روی بستان توییم | |||||
| سایه ساز ماست نور سایه سوز | زانک همچون مه به میزان توییم | |||||
| هم تو بگشا این دهان را هم تو بند | بند آن توست و انبان توییم | |||||