دیوان شمس/از آتش ناپیدا دارم دل بریانی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(از آتش ناپیدا دارم دل بریانی)
'


 از آتش ناپیدا دارم دل بریانیفریاد مسلمانان از دست مسلمانی 
 شهد و شکرش گویم کان گهرش گویمشمع و سحرش خوانم یا نادره سلطانی 
 زین فتنه و غوغایی آتش زده هر جاییوز آتش و دود ما برخاسته ایوانی 
 با این همه سلطانی آن خصم مسلمانیبربود به قهر از من در راه حرمدانی 
 بگشاد حرمدانم بربود دل و جانمآن کس که به پیش او جانی به یکی نانی 
 من دوش ز بوی او رفتم سر کوی اوناگاه پدید آمد باغی و گلستانی 
 آن جا دل و دلداری هم عالم اسراریهم واقف و بیداری هم شهره و پنهانی 
 در خدمت خاک او عیشی و تماشاییدر آتش عشق او هر چشمه حیوانی