دیوان شمس/آوخ آوخ چو من وفاداری

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(آوخ آوخ چو من وفاداری)
'


 آوخ آوخ چو من وفاداریدر تمنای چون تو خون خواری 
 آوخ آوخ طبیب خون ریزیبر سر زار زار بیماری 
 آن جفاها که کرده‌ای با مننکند هیچ یار با یاری 
 گفتمش قصد خون من داریبی خطا و گناه گفت آری 
 عشق جز بی‌گناه می‌نکشدنکشد عشق او گنه کاری 
 هر زمان گلشنی همی‌سوزمتو چه باشی به پیش من خاری 
 بشکستم هزار چنگ طربتو چه باشی به چنگ من تاری 
 شهرها از سپاه من ویرانتو چه باشی شکسته دیواری 
 گفتمش از کمینه بازی توجان نبرده‌ست هیچ عیاری 
 ای ز هر تار موی طره توسرنگون سار بسته طراری 
 گر ببازم وگر نه زین شه رخماتم و مات مات من باری 
 آن که نخرید و آن که او بخریدشد پشیمان غریب بازاری 
 و آن که بخرید گوید آن همه راکاش من بودمی خریداری 
 و آن که نخرید دست می‌خایدناامید و فتاده و خواری 
 فرع بگرفته اصل افکندهجان بداده گرفته مرداری 
 پا بریده به عشق نعلینیسر بداده به عشق دستاری 
 با چنین مشتری کند صرفهاز چنین باده مانده هشیاری 
 خر علف زار تن گزید و بماندخر مردار در علف زاری