دیوان شمس/آه چه دیوانه شدم در طلب سلسلهای
ظاهر
| آه چه دیوانه شدم در طلب سلسلهای | در خم گردون فکنم هر نفسی غلغلهای | |||||
| زیر قدم میسپرم هر سحری بادیهای | خون جگر میسپرم در طلب قافلهای | |||||
| آه از آن کس که زند بر دل من داغ عجب | بر کف پای دل من از ره او آبلهای | |||||
| هم به فلک درفکند زهره ز بامش شرری | هم به زمین درفکند هیبت او زلزلهای | |||||
| هیچ تقاضا نکنم ور بکنم دفع دهد | صد چو مرا دفع کند او به یکی هین هلهای | |||||
| چونک از او دفع شوم گوشگکی سر بنهم | آید عشق چله گر بر سر من با چلهای | |||||