دیوان شمس/آمدستیم تا چنان گردیم

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(آمدستیم تا چنان گردیم)
'


 آمدستیم تا چنان گردیمکه چو خورشید جمله جان گردیم 
 مونس و یار غمگنان باشیمگل و گلزار خاکیان گردیم 
 چند کس را نییم خاص چو زربر همه همچو بحر و کان گردیم 
 جان نماییم جسم عالم راقره العین دیدگان گردیم 
 چون زمین نیستیم یغماگاهایمن و خوش چو آسمان گردیم 
 هر کی ترسان بود چو ترسایانهمچو ایمان بر او امان گردیم 
 هین خمش کن از آن هم افزونیمکه بر الفاظ و بر زبان گردیم