دیوان شمس/آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا تویی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا تویی)
'


 آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا توییبار تو ده شکسته را بارگه وفا تویی 
 برج نشاط رخنه شد لشکر دل برهنه شدمیمنه را کله تویی میسره را قبا تویی 
 می زده مییم ما کوفته دییم ماچشم نهاده‌ایم ما در تو که توتیا تویی 
 روی متاب از وفا خاک مریز بر صفاآب حیاتی و حیا پشت دل و بقا تویی 
 چرخ تو را ندا کند بهر تو جان فدا کندهر چه ز تو زیان کند آن همه را دوا تویی 
 خیز بیار باده‌ای مرکب هر پیاده‌ایبهر زکات جان خود ساقی جان ما تویی 
 این خبر و مجادلی نیست نشان یک دلیگردن این خبر بزن شحنه کبریا تویی 
 گردن عربده بزن وسوسه را ز بن بکنباده خاص درفکن خاصبک خدا تویی 
 وقت لقای یوسفان مست بدند کف برانما نه کمیم از زنان یوسف خوش لقا تویی 
 از رخ دوست باخبر وز کف خویش بی‌خبراین خبری است معتبر پیش تو کاوستا تویی 
 پر کن زان می نهان تا بخوریم بی‌دهانتا که بداند این جهان باز که کیمیا تویی 
 باده کهنه خدا روز الست ره نماگشته به دست انبیا وارث انبیا تویی