فهرست کلمات و تعبیراتی که در حواشی این کتاب تفسیر شده[۱]
| ارم (باغ، گلستان، روضهٔ) | قل
|
| ایلخانی (توضیح در حواشی آخر کتاب) | ۴۷۲
|
| پَخت (رخت و –)، رجوع شود به «رخت و پخت»، |
|
| چراغ سحرگهان و چراغ صبح | قکح
|
| خرقهٔ ازرق (قبول کردن) | ۲۸۵
|
| دامن افشاندن[۲] (ازچیزی یا بر چیزی) | ص ۳۷۵
|
| ذی الأراک (ذی الأراکة) | ۴۶۹
|
| راهی بدهی بودن (یا بردن) | ۳۴۱
|
| مَحْیا (بفتح میم و سکون حاء) | ۴۵۹
|
| مُحَیَّا (بضمّ میم و فتح حاء و تشدید یاء) | ۴۵۹
|
| میر نوروزی (توضیح در حواشی آخر کتاب) | ۴۵۴
|
| یرغو (یارغو، یارغوچی)، | ۳۶۳
|
