دیوان حافظ/صبحست ساقیا قدحی پر شراب کن

by حافظ

۳۹۶	صبحست ساقیا قدحی پرشراب کُن			دور فلک درنگ ندارد شتاب کن		۳۹۶
	زان پیشتر که عالم فانی شود خراب			ما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن
	خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد			گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن
	روزی که چرخ از گِلِ ما کوزها کند			زنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن
	ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم			با ما بجام بادهٔ صافی خطاب کن
		کار صواب باده‌پرستیست حافظا
		برخیز و عزم جزم بکار صواب کن