دیوان حافظ/دلی که غیب نمایست و جام‌جم دارد

by حافظ

۱۱۹	دلی که غیب‌نمایست و جام ‌جم دارد			ز خاتمی که دمی گم شود چه غم دارد		۱۵۰
	بخطّ و خال گدایان مده خزینهٔ دل			بدست شاه‌وشی ده که محترم دارد
	نه هر درخت تحمّل کند جفای خزان			غلام همّت سروم که این قدم دارد
	رسید موسم آن کز طرب چو نرگس مست			نهد بپای قدح هرکه شش درم دارد
	زر از بهای می اکنون چو گل دریغ مدار			که عقل کل بصدت عیب متّهم دارد
	ز سرّ غیب کس آگاه نیست قصّه مخوان			کدام محرم دل ره درین حرم دارد
	دلم که لاف تجرّد زدی کنون صد شغل			ببوی زلف تو با باد صبحدم دارد
	مراد دل ز که پرسم که نیست دلداری			که جلوهٔ نظر و شیوهٔ کرم دارد
		ز جیب خرقهٔ حافظ چه طرف بتوان بست
		که ما صمد طلبیدم و او صنم دارد