دیوان حافظ/جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
۱۲۶  جان بی جمال جانان میل جهان ندارد هر کس که این ندارد حقّا که آن ندارد  ۱۴۷
  با هیچ‌کس نشانی زان دلستان ندیدم یا من خبر ندارم یا او نشان ندارد  
  هر شبنمی در این ره صد بحر آتشینست دردا که این معمّا شرح و بیان ندارد  
  سرمنزل فراغت نتوان ز دست دادن ای ساربان فروکش کاین ره کران ندارد  
  چنگ خمیده قامت می‌خواندت بعشرت بشنو که پند پیران هیچت زیان ندارد  
  ای دل طریق رندی از محتسب بیاموز مستست و در حق او کس این گمان ندارد  
  احوال گنج قارون کایّام داد بر باد در گوش دل فروخوان تا زر نهان ندارد  
  گر خود رقیب شمعست اسرار ازو بپوشان کان شوخ سربریده بند زبان ندارد  
  کس در جهان ندارد یک بنده همچو حافظ  
  زیرا که چون تو شاهی کس در جهان ندارد