خواجوی کرمانی (غزلیات)/یار ثابت قدم اینک ز سفر باز آمد

by خواجوی کرمانی

	یار ثابت قدم اینک ز سفر باز آمد			وگر از پای درافتاد بسر باز آمد
	ظاهر آنست کزین پس گهر ارزان گردد			که چو دریا شد و چون کان گهر باز آمد
	آنکه در رسته‌ی بازار وفا زر می‌زد			در رخ خویش نظر کرد و ز زر باز آمد
	گر چه طوطی ز شکر نیک بتنگ آمده بود			دگر از آرزوی تنگ شکر باز آمد
	بلبل مست نگر باز که چون باد بهار			بهوای سمن و سنبل تر باز آمد
	شمع کومجلس اصحاب منور می‌داشت			با دلی تافته و سوز جگر باز آمد
	خاکساری که شدآب رخش از گریه برود			همچو آتش شد و چون باد سحر باز آمد
	مدتی گر بضرورت ز نظر غایب گشت			مفکنیدش ز نظر چون به نظر باز آمد
	هر که او را قدمی بود چو خواجو را دید			گفت کان یار قدم‌دار دگر باز آمد