خواجوی کرمانی (غزلیات)/گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردی

by خواجوی کرمانی

گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردیگفت از آنروی که دل دادی و جان نسپردی گفتمش جان ز غمت دادم و سر بنهادمگفت خوش باش که اکنون ز کفم جان بردی گفتمش در شکرت چند بحسرت نگرمگفت درخویش نگه کن که بچشمش خردی گفتمش چند کنم ناله و افغان از توگفت خاموش که ما را بفغان آوردی گفتمش همنفسم ناله وآه سحرستگفت فریاد ز دست تو که بس دم سردی گفتمش رنگ رخم گشت ز مهر تو چو کاهگفت بر من بجوی گر تو بحسرت مردی گفتمش در تو نظر کردم و دل بسپردمگفت آخر نه مرا دیدی و جان پروردی گفتمش بلبل بستان جمال تو منمگفت پیداست که برگرد قفس می‌گردی گفتمش کز می لعل تو چنین بی‌خبرمگفت خواجو خبرت هست که مستم کردی