خواجوی کرمانی (غزلیات)/گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردی

by خواجوی کرمانی

	گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردی			گفت از آنروی که دل دادی و جان نسپردی
	گفتمش جان ز غمت دادم و سر بنهادم			گفت خوش باش که اکنون ز کفم جان بردی
	گفتمش در شکرت چند بحسرت نگرم			گفت درخویش نگه کن که بچشمش خردی
	گفتمش چند کنم ناله و افغان از تو			گفت خاموش که ما را بفغان آوردی
	گفتمش همنفسم ناله وآه سحرست			گفت فریاد ز دست تو که بس دم سردی
	گفتمش رنگ رخم گشت ز مهر تو چو کاه			گفت بر من بجوی گر تو بحسرت مردی
	گفتمش در تو نظر کردم و دل بسپردم			گفت آخر نه مرا دیدی و جان پروردی
	گفتمش بلبل بستان جمال تو منم			گفت پیداست که برگرد قفس می‌گردی
	گفتمش کز می لعل تو چنین بی‌خبرم			گفت خواجو خبرت هست که مستم کردی