خواجوی کرمانی (غزلیات)/چو دستان برکشد مرغ صراحی
ظاهر
| چو دستان برکشد مرغ صراحی | برآید نوحهی مرغ از نواحی | |||||
| قدح در ده که چشم مست خوبان | قد اتضحت لنا ای اتضاح | |||||
| الا والله لا اسلو هواهم | ولا اصبوالی قول اللواح | |||||
| ملامت میکنندم پارسایان | الام الام فی حب الملاح | |||||
| کجا قول خردمندان کنم گوش | که سکران نشنود گفتار صاحی | |||||
| عدولی عن محبتهم فسادی | و موتی فی مضار بهم صلاحی | |||||
| دلم جان از گذار دیده درباخت | ولیس علیسه فیه من جناح | |||||
| زهی از عنبر سارا کشیده | رقم بر گرد کافور رباحی | |||||
| مغلغلة الی مغناک منی | هنا من مبلغ شروی الریاح | |||||
| چه مشک آمیزی ای جام صبوحی | چه عنبر بیزی ای باد صباحی | |||||
| تهب نسائم و الورق ناحت | و شوقنی الصبوح الی الصباح | |||||
| بده ساقی که گل برقع برافکند | وفاح الروض و ابتسم الاقاحی | |||||
| ز میخواران کسی را همچو خواجو | ندیدم تشنه بر خون صراحی | |||||