خواجوی کرمانی (غزلیات)/چو حرفی بخوانی ز طومار عشق
| چو حرفی بخوانی ز طومار عشق | شود منکشف بر تو اسرار عشق | |||||
| بیار آب حسرت که جز سیم اشک | روان نیست نقدی ببازار عشق | |||||
| نشانم ز کنج صوامع مجوی | که شد منزلم کوی خمار عشق | |||||
| تلف گشت عمرم در ایام مهر | بدل گشت دلقم به زنار عشق | |||||
| بیا تا چو بلبل بهنگام صبح | بنالیم بر طرف گلزار عشق | |||||
| کسانی که روزی نگشتند اسیر | چه دانند حال گرفتار عشق | |||||
| بخوانی سواد سویدای دل | اگر برتو خوانند طومار عشق | |||||
| مکن عیب خواجو که ارباب عقل | نباشند واقف بر اطوار عشق | |||||