خواجوی کرمانی (غزلیات)/نکنم حدیث شکر چو لبت گزیدم

by خواجوی کرمانی

	نکنم حدیث شکر چو لبت گزیدم			چه کنم نبات مصری چو شکر مزیدم
	بتو کی توان رسیدن چو ز خویش رفتم			ز تو چون توان بریدن چو ز خود بریدم
	چه فروشی آب رویم که بملک عالم			نفروشم آرزویت که بجان خریدم
	ندهم کنون ز دستت که ز دست رفتم			نروم ز پیش تیغت که بجان رسیدم
	چه نکردم از وفا تا بتو میل کردم			چه ندیدم از جفا تا ز تو هجر دیدم
	که برد خبر به یارم که ز اشتیاقش			ز خبر برفتم از وی چو خبر شنیدم
	نکشیده زلف عنبر شکنش چو خواجو			نتوان بشرح گفتن که چها کشیدم