خواجوی کرمانی (غزلیات)/مهره‌ی مهر چو از حقه مینا بنمود

by خواجوی کرمانی

	مهره‌ی مهر چو از حقه مینا بنمود			ماه من طلعت صبح از شب یلدا بنمود
	گوشوار زرش از طرف بنا گوش چو سیم			گوئی از جرم قمر زهره‌ی زهرا بنمود
	سرو را در چمن آواز قیامت بنشست			چون سهی سرو من آن قامت رعنا بنمود
	صوفی از خرقه برون آمد و زنار ببست			چون بت من گره‌ی زلف چلیپا بنمود
	گفتمش مرغ دلم از چه بدام تو فتاد			دانه‌ی خال سیه بر رخ زیبا بنمود
	غم سودای ترا شرح چه حاجت چو دلم			بر رخ زرد اثر سر سویدا بنمود
	چشم جادوی تو چون دست برآورد به سحر			رخت ازلفت چو ثعبان ید بیضا بنمود
	بشکر خنده در احیای دل خسته دلان			لب جانبخش تو اعجاز مسیحا بنمود
	چشم خواجو چو سر حقه‌ی گوهر بگشود			لعل ناب از صدف للی لالا بنمود
	شاهد مهوش طبعش بشکر گفتاری			ای بسا شور که از لعل شکر خا بنمود