خواجوی کرمانی (غزلیات)/مدتی شد که درین شهر گرفتار توایم

by خواجوی کرمانی

مدتی شد که درین شهر گرفتار توایمپای بند گره طره طرار توایم کار ما را مکن آشفته و مفکن در پایکه پریشان سر زلف سیه کار توایم طرب افزای مقیمان درت زاری ماستزانکه ما مطرب بازاری بازار توایم گر کنی قصد دل خسته‌ی یاران سهلستترک یاری مکن ای یار که ما یار توایم تو بغم خوردن ما شادی و از دشمن دوستهیچکس را غم ما نیست که غمخوار توایم آخر ای گلبن نو رسته بستان جمالپرده بگشای که ما بلبل گلزار توایم تا ابد دست طلب باز نداریم از توزانکه از عهد ازل باز طلبکار توایم بده ای لعبت ساقی قدحی باده که مامست آن نرگس مخمور دلازار توایم آب برآتش خواجو زن و ما را مگذاربر سر خاک بخواری که هوا دار توایم