خواجوی کرمانی (غزلیات)/ساقیا وقت صبوح آمد بیار آن جام را

by خواجوی کرمانی

ساقیا وقت صبوح آمد بیار آن جام رامی پرستانیم در ده باده‌ی گلفام را زاهدانرا چون ز منظوری نهانی چاره نیستپس نشاید عیبت کردن رند درد آشام را احتراز از عشق میکردم ولی بیحاصلستهر که از اول تصور میکند فرجام را من ببوی دانه‌ی خالش بدام افتاده‌امگر چه صید نیکوان دولت شمارد دام را هر که او را ذره‌ئی با ماهرویان مهر نیستبر چنین عامی فضیلت می‌نهند انعام را شام را از صبح صادق باز نشناسم ز شوقچون مهم پرچین کند برصبح صادق شام را گر بدینسان بر در بتخانه‌ی چین بگذردبت‌پرستان پیش رویش بشکنند اصنام را بر گدایان حکم کشتن هست سلطانرا ولیکهم بلطف عام او امید باشد عام را چون به هر معنی که بینی تکیه بر ایام نیستحیف باشد خواجو ار ضایع کنی ایام را