| | | | | | |
| |
خورشید را به سایهی شب در نشاندهاند |
|
شب را بپاسبانی اختر نشاندهاند |
|
| |
چیپور را ممالک فغفور دادهاند |
|
مهراج را بمسند خان برنشاندهاند |
|
| |
تا خود چه دیدهاند که چیپال هند را |
|
ترکان بپادشاهی خاور نشاندهاند |
|
| |
همچون مگس بتنگ شکر برنشسته است |
|
خالی که برعقیق چو شکر نشاندهاند |
|
| |
گوئی که دانهئی بقمر برفشاندهاند |
|
یا مهرهای ز غالیه در خور نشاندهاند |
|
| |
یا خازنان روضهی رضوان بلال را |
|
در باغ خلد برلب کوثر نشاندهاند |
|
| |
گفتم که خال همچو سیه دانهی ترا |
|
برقرص آفتاب چه در خور نشاندهاند |
|
| |
گفتا بروم خسرو اقلیم زنگ را |
|
گوئی که بر نیابت قیصر نشاندهاند |
|
| |
برخیز و باده نوش که مستان صبح خیز |
|
آتش بب دیدهی ساغر نشاندهاند |
|
| |
خون جگر که بر رخ خواجو چکیده است |
|
یاقوت پارهئیست که در زر نشاندهاند |
|
