خواجوی کرمانی (غزلیات)/ای ماه تو مهر انور دل
ظاهر
| ای ماه تو مهر انور دل | وی مهر تو شمع خاور دل | |||||
| یاقوت تو روح پرور جان | ریحان تو سایه گستر دل | |||||
| لعل لب و زلف تابدارت | جان پرور جان و دلبر دل | |||||
| ای قامت تو قیامت عقل | وی خاک در تو محشردل | |||||
| بستان رخ تو روضهی خلد | یاقوت لب تو کوثر دل | |||||
| لعل تو زلال مشرب روح | چشم تو چراغ منظر دل | |||||
| ابروت هلال غره مه | مهرت خور جان و در خور دل | |||||
| از غایت پردلی شکسته | هندوی تو قلب لشکر دل | |||||
| ساقی غمت بجای باده | خون میدهدم ز ساغر دل | |||||
| گر زلف ترا رسن درازست | باشد گذرش بچنبر دل | |||||
| هر دم بهوای خاک کویت | پر میزندم کبوتر دل | |||||
| در تحت شعاع مهر رویت | یکباره بسوخت اختر دل | |||||
| ساقی بده آن می که در جام | هست آب روان آذر دل | |||||
| از دل بطلب نشان خواجو | کو معتکفست بردر دل | |||||