خواجوی کرمانی (غزلیات)/ای خوش وصل یار و فصل بهار
ظاهر
| ای خوش وصل یار و فصل بهار | نغمهی بلبل و گل و گلزار | |||||
| شب و شمع و شراب و نالهی چنگ | لب ساقی و جام نوشگوار | |||||
| کاشکی گل نقاب بگشودی | تا بکندی ز غصه دیدهی خار | |||||
| گر برآرم فغان به صد دستان | گل صد برگ را چه غم ز هزار | |||||
| غم نبودی ز غم اگر ما را | شادی روی او شدی غمخوار | |||||
| گر چه دینار نیک بختانراست | بندهی شادیند صد دینار | |||||
| در میان او فتادهام چو کمر | تا کی افتم از این میان بکنار | |||||
| در خمارم چو چشمت ای ساقی | خیز و دفع خمار من ز خم آر | |||||
| ترک نقش و نگار کن که شوی | محرم سرصنع نقش و نگار | |||||
| گو برد سر که جان خواجو را | سر یارست و جسم را سر دار | |||||
| بگذر از دار و قصهی منصور | لیس فی الدار غیرکم دیار | |||||