دیوان حافظ/هر آنکه جانب اهل خدا نگه دارد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تصحیح: محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی
۱۲۲ هر آنکه جانب اهل خدا نگه داردخداش در همه حال از بلا نگه دارد ۱۴۴
 حدیث دوست نگویم مگر بحضرت دوست که آشنا سخن آشنا نگه دارد 
 دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پایفرشته‌ات بدو دست دعا نگه دارد 
 گرت هواست که معشوق نگسلد پیماننگاه دار سر رشته تا نگه دارد 
 صبا بر آن سر زلف ار دل مرا بینیز روی لطف بگویش که جا نگه دارد 
 چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفتز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد 
 سر و زر و دل و جانم فدای آن یاریکه حقّ صحبت مهر و وفا نگه دارد 
  غبار راه گذارت کجاست تا حافظ  
  بیادگار نسیم صبا نگه دارد