حافظ (غزلیات)/بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی)
'


 بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلویمی‌خواند دوش درس مقامات معنوی 
 یعنی بیا که آتش موسی نمود گلتا از درخت نکته توحید بشنوی 
 مرغان باغ قافیه سنجند و بذله گویتا خواجه می‌خورد به غزل‌های پهلوی 
 جمشید جز حکایت جام از جهان نبردزنهار دل مبند بر اسباب دنیوی 
 این قصه عجب شنو از بخت واژگونما را بکشت یار به انفاس عیسوی 
 خوش وقت بوریا و گدایی و خواب امنکاین عیش نیست درخور اورنگ خسروی 
 چشمت به غمزه خانه مردم خراب کردمخموریت مباد که خوش مست می‌روی 
 دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسرکای نور چشم من بجز از کشته ندروی 
 ساقی مگر وظیفه حافظ زیاده دادکاشفته گشت طره دستار مولوی