جامی (اورنگ چهارم سبحة الابرار)/ای پر از فیض وجود تو جهان!

by جامی

	ای پر از فیض وجود تو جهان!			غرق نور تو چه پیدا چه نهان!
	مایه‌ی صورت و معنی همه تو			با همه، بی‌همه، تو، ای همه تو!
	بی‌نصیب از تو نه چندست و نه چون			خالی از تو نه درون و نه برون
	متحد اولی و آخری‌ات			متفق باطنی و ظاهری‌ات
	کرده‌ای در همه اضداد ظهور			هیچ ضد نیست ز نزدیک تو دور
	جامی از هستی خود پاک شده			در ره فقر و فنا خاک شده
	در بقای تو فنا می‌خواهد			وز فنا در تو بقا می‌خواهد
	از خود و کار خودش فانی دار!			و آن فنا را به وی ارزانی دار!
	چون فنا شد به بقایش برسان!			بر سر صدر صفایش بنشان!
	کن به صافی صفتان رهبری‌اش!			متصف ساز به صوفی گری‌اش!