جامی (اورنگ پنجم یوسف و زلیخا)/بحمدالله که بر رغم زمانه
ظاهر
| بحمدالله که بر رغم زمانه | به پایان آمد این دلکش فسانه | |||||
| ورقها از پریشانی رهیدند | به دامن پای جمعیت کشیدند | |||||
| چو گل هر دم رواجی تازهشان باد! | ز پیوند بقا شیرازهشان باد! | |||||
| کتابی بین به کلک صدق مرقوم | به نام عاشق و معشوق مرسوم | |||||
| ز نامش طوطی آسایام شکرخا | چو بردم نام یوسف با زلیخا | |||||
| بود هر داستان زو بوستانی | به هر بستان ز گلرویان نشانی | |||||
| هزاران تازه گل در وی شکفته | دوصد نرگس به خواب ناز خفته | |||||
| به هر سو جدول از هر چشمه ساری | پر از آب لطافت جویباری | |||||
| نظر در آبش از دل غم بشوید | غبار از خاطر درهم بشوید | |||||
| ز جانش سر زند سر وفایی | ز جیب آرد برون دست دعایی | |||||
| ز موج بهر الطاف الهی | کند این تشنه لب را قطرهخواهی | |||||
| چو آرد تازه گلها را در آغوش | نگردد باغبان بر وی فراموش | |||||
| سخن را از دعا دادی تمامی | به آمرزش زبان بگشای جامی! | |||||