جامی (اورنگ هفتم خردنامه اسکندری)/چنین گفت دانشور روم و روس

by جامی

	چنین گفت دانشور روم و روس			که چون رخت بست از جهان فیلقوس
	سکند برآمد به تخت بلند			صلایی به بالغ‌دلان در فکند
	که: «ای واقفان از معاد و معاش!			که هستیم با یکدگر خواجه‌تاش
	سفر کرد ازین ملک، شاه شما			به هر نیک و بد نیکخواه شما
	نباشد شما را ز شاهی گزیر			که باشد به فرمان او داروگیر
	ندارم ز کس پایه‌ی برتری،			که باشد مرا وایه‌ی سروری
	بجویید از بهر خود مهتری!			کرم‌پروری معدلت گستری!»
	سکندر چو شد زین حکایت خموش			ز جان خموشان برآمد خروش
	که: «شاها! سر و سرور ما تویی!			ز شاهان مه و مهتر ما تویی!»
	وز آن پس به بیعت گشادند دست			به سر تاج، بر تخت شاهی نشست
	زبان را به تحسین مردم گشاد			که:«نقد حیات از شما کم مباد!
	امیدم چنانست از کردگار			کز آن گونه کز شاهی‌ام ساخت کار،
	ز الهام عدلم کند بهره‌مند			نیفتد بجز عدل هیچ‌ام پسند!»