برگه:Tavalludi Digar - Farogh Farrukhzad.pdf/۱۲۴

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ هم‌سنجی شده‌است.


که از ورای پوست، سر انگشت‌های نازکتان

مسیر جنبش کیف آور جنینی را

دنبال می‌کند

و در شکاف گریبانتان همیشه هوا

به بوی شیر تازه میآمیزد

 
 
 
 

کدام قلّه کدام اوج؟

مرا پناه دهید ای اجاقهای پر آتش — ای نعل‌های خوشبختی —

و ای سرود ظرفهای مسین در سیاهکاری مطبخ

و ای ترنم دلگیر چرخ خیاطی

و ای جدال روز و شب فرشها و جاروها

مرا پناه دهید ای تمام عشق‌های حریصی

که میل دردناک بقا بستر تصرفتان را

به آب جادو

و قطره‌های خون تازه میآراید

۱۱۲
وهم سبز