خسرومیرزا با سواران اکراد و غلام تفنگچیان خاصه بر سر سوارهٔ خراسانی هجومآور شده سواره را از پیش برداشته تا درب قلعهٔ امیر آباد راندند.
نایبالسلطنه بعد از این فتح امیرزاده خسرومیرزا را نوازش فرموده به نیابت مشهد مقدس منصوب نموده روانه ساختند و خود سرکار نایبالسلطنه با لشکرهای نظام وارد کنار قلعهٔ امیر آباد شده قلعه را محاصره فرمودند.
امیرآباد قلعهای است که رضا قلیخان برای حفظ مملکت قوچان در ده فرسنگی مشهد مقدس به طرز قلاع فرنگیه ساخته و خاکریز و خندق و باستیون به طرز قلعههای فرنگ بالا آورده و هشت سال تمام در ساختن آن زحمتها کشیده و خرجها نموده و یوسفخان نام تاتار را که از معتمدان و محل اطمینانش بود با دو هزار تفنگچی خراسانی و هزار نفر سوار در میان قلعه گذاشته بود و آذوقه و قورخانه از همه جهت مستعد ساخته و در آن بلاد چنان مشهور شده بود که یک برج آسیاب را از دست تفنگچی خراسانی نمیشود گرفت چه جای آنکه چنین قلعهای از دست رضا قلیخان و کسان او گرفته شود و خود رضا قلیخان نیز در قلعهٔ قوچان که قریب به ده دوازده فرسنگی قلعهٔ امیرآباد است با دوازده هزار نفر سواره و پیادهٔ جنگی نشسته بود.
سرکار نایبالسلطنه از همه جهت در وقت ورود به قلعهٔ امیرآباد زیاده از هشت هزار نفر نظام و پنجاه عراده توپ و خمپاره همراه نداشتند، سرکار نایبالسلطنه متوکلا علی اللّه بر سر قلعهٔ امیرآباد رفته و قلعه را از همه طرف محاصره فرمودند و رضا قلیخان را چنان خوف و هراس در دل گرفته بود که با وجود دوازده هزار لشکر از دیوار پشت قلعهٔ قوچان قدم نمیتوانست بیرون گذارد و سرکار نایبالسلطنه امیرزاده بهراممیرزا را با یوسفخان توپچی باشی به میان سنگرها فرستاده گرفتن قلعهٔ امیرآباد را از ایشان خواستند و سربازان از اطراف سنگرها را پیش برده و توپچیان آتشفشان به ضرب گلولههای گران به ویران کردن برج و باره پرداختند و نقابان چابکدست نیز نقبها را پیش برده به پای دیوار بروج رسانیدند و قلعگیان از همه طرف به حفظ و حراست برج و باره اشتغال نموده شب و روز مشغول خودداری بودند و چند نقب را که نزدیک بروج رسیده بود تفنگچیان قلعه از اندرون باطل ساختند و چنان به جنگ و جدال مشغول
