شاهنشاه)، سکّه دیگر: به آرامی-ولکاش ملکا (بلاش شاه)، این سکّه را حدس میزنند، که از بلاش پنجم است.
نیز سکّهای به آرامی-میتردتملکا (مهرداد شاه)، این سکّه را به مهرداد چهارم نسبت میدهند.
بر مسکوکات علامت شهری، که سکّه زده است نمایان است[۱] و از این علامات استنباط میکنند، که این شهرها ضرّابخانه داشتهاند: فیلاکس، خاراکس، (در خوزستان) آرتامیتا[۲] نزدیک قزلرباط کنونی (در کرمانشاهان). علامات شهرهای دیگر نیز بر سکّهها دیده میشود، ولی بعضی را نتوانستهاند معیّن کنند، که متعلّق بکدام شهر است و برخی را تقریباً معیّن کردهاند. عدّه این شهرها زیاد است و ظنّ قوی میرود، که در هرکدام از ممالک تابعه شهری بوده، که ضرّابخانه داشته.
برای اینکه بنمائیم نوشتههای سکّههای اشکانی تا چه اندازه شبیه نوشتههای سکّههای سلوکی است، نوشتۀ سکّۀ دمتریوس دوّم پادشاه سلوکی را، که اسیر پارتیها گردید، ذکر میکنیم:
بازیلوس دمتری تهای فیلادلفی نیکاترس. یعنی شاه دمتریوس خداوند، محبّ برادر، فاتح. پس از اینکه این پادشاه سلوکی در جنگ شکست خورده اسیر پارتیها گردید و، چنانکه در قسمت تاریخی این کتاب گفته شد، چند سال در گرگان بزیست، از قرار معلوم سکّهای زده، که نوشتهاش این است:
بازی لوس مگالی آرزاکی یعنی شاه بزرگ ارشک. از این سکّه بعضی استنباط میکنند، که او در اسارت، چون داماد شاه اشکانی بوده، پادشاه دستنشانده گرگان بشمار میآمده و از این جهت سکّه زده است.
بر سکّههای پارتی علاوه بر نوشتههائی، که بزبان و خطّ یونانی است، حروف الفبای یونانی و ندرتاً حروف آرامی نیز مشاهده میشود، بدین ترتیب، که بهر سکّه یکی از حروف الفبای یونانی نقش شده. نوشتههای یونانی در اوایل دوره پارتی خوب است،
