(قطعهای از تاریخ اشکانیان، جلد دوّم)[۱]
۱-ارشام یا اردشام پسر آرتاشس دوّم و برادر تیگران اوّل (او را ماآنو سافلول نیز نامیدهاند) ۳۸ ق. م
[۲]- مانو پسر ارشام یا پسر سافلول ۹ یا ۸ ق. م
[۳]- آبگار سیاه (اوشاما) پسر دیگر ماآنو سافلول (این شخص در ۳۵ یا ۳۶ م. فوت کرد) ۳ یا ۲ ق. م
۴-سندروگ پسر یکی از خواهرهای آبگار سیاه ۵۰ یا ۵۱ م.
۵-اروان (اروآن) ۶۸ م.
بعد از مرگ تیرداد اوّل، برادر بلاش شاه ایران، او را پادشاه ارمنستان دانستهاند.
۶-آرتاشس سوّم پسر سندروگ ۸۸ م.
مورّخین یونانی او را اگزدارس یا آکسیدارس نامیدهاند، مدّت سلطنت تا ۱۲۹ م. سن مارتن در کتابش موسوم بتاریخ اشکانیان در اینجا توقف کرده، ولی در یادداشتهایش راجع به سلسله اشکانیان ارمنستان چنین مینویسد:
۱-آرتاوازد چهارم پسر آرتاشس سوّم ۱۲۰ م.
۲-دیران اوّل برادر آرتاوازد چهارم ۱۲۱ م.
۳-تیگران چهارم برادر دیران اوّل ۱۴۲ م.
لوثیوس وروس ۲قیصر روم او را از تخت محروم ساخت و تاج را به سوهم، ۳که از شاخه دیگر سلسله اشکانی بود داد.
۴-واگارش (بلاش) پسر تیگران چهارم ۱۷۸ م.
۵-کسرواس (خسرو) اوّل کبیر پسر بلاش ۱۹۸ م.
۶-اردشیر ساسانی شاه پارس ۲۳۲ م.