پادشاه ارمنستان بر ضدّ لوکولّوس سردار رومی بود، ولی بعد به پومپه سردار دیگر روم تسلیم شد. بعد از مرگ او ایام فترت یک سال طول کشید و سپس ماآنو، که عنوان«خداوند» داشت، ۱۸ سال و پنج ماه سلطنت کرد. معلوم نیست، که او پسر کی بوده، تصوّر می‌کنند، که از خانوادۀ دیگری است و نیز گمان می‌کنند، که معاصر کراسّوس بوده، زیرا دیوکاسّیوس نوشته آبگار نامی، که متّحد پومپه بود، طرفدار پارتیها گردید و به کراسّوس خیانت کرد (تاریخ روم، کتاب ۴۰، بند ۲۰-۲۲)، ممکن است، که دیوکاسّیوس، آبگار معاصر کراسّوس را با سلف او، که به پومپه تسلیم شده بود، التباس کرده باشد. کلیّة باید در نظر داشت، که چون پادشاهان ادس غالباً نامشان آبگار است، مورّخین در اشتباه افتاده‌اند.
پلوتارک چنانکه گذشت نوشته، که آریام‌نس[۱] نامی به کراسّوس خیانت کرد (کراسّوس، بند ۲۱).
[۲]- بعد از مانّوس، پاکور (به سریانی فکوری) جانشین او شد و پنج سال سلطنت کرد. بنظر می‌آید، که این شخص از خانواده سلطنت نبود. در زمان او، چنانکه یوسف فلاویوس گوید و موسی‌خورن نیز، پاکور پسر ارد اوّل پادشاه اشکانی ایران به سوریّه رفت و پاکور اوّلی با پاکور دوّمی همراه بود.
۳-آبگار، مدّت سلطنت سه سال بود.
۴-آبگار سوماکا (یعنی سرخ) مدّت سلطنت سه سال بود.
۵-ماآنو ۲ (سافلول) مدّت سلطنت ۲۸ سال بود (معنی سافلول معلوم نیست).
از این زمان تاریخ دولت خسرون روشن نیست. از یک طرف دیده می‌شود، که پادشاهان آدیابن، دست‌نشانده اشکانیان، در خسرون سلطنت می‌کنند، از طرف دیگر موسی‌خورن بعض پادشاهان ارمنستان را از خانواده آبگارها و اینها را از خانواده اشکانی می‌داند. از آنچه در جای خود گفته شد، معلوم است، که آدیابن
