از تمامی اشکانیان از حیث اقتدار و نیرو و نام بزرگتر بود و پادشاهان ملوک الطوائف را مطیع گردانید. او مانند آقائی مطلق بر عراق و پارس و جبال تا (ری) سلطنت میکرد. اردوان عادت داشت بگوید: «کسی، که رفتاری خوب دارد، به کمکش میآیند و شخصی، که بدرفتار است، همه او را ترک میکنند».
بعد ثعالبی از اردشیر پسر ساسان سخن میراند و نوشته او موافق روایت ایرانی است، که بالاتر ذکر شده و همانجا گفتیم، که موافق تاریخ نیست، زیرا ساسان داماد پاپک نبود، بل پدر او بود. او نیز نژاد ساسان را به بهمن (اردشیر دراز دست) میرساند و در این باب نیز نظرمان را بالاتر ذکر کردهایم.
بنا بر آنچه ثعالبی راجع به شاهان اشکانی گفته، فهرست او چنین است:
۱-اقفور شاه،
۲-سابور شاه بن اقفور شاه-۵۳ سال،
۳-جوذر بن سابور-۵۷ سال،
۴-ملک ایران شهر بن بلاش بن سابور اشکانی-۴۷ سال،
۵-ملک جوذر بن ایران شهر الاصغر-۳۱ سال،
۶-ملک نرسی بن ایران شاه-۳۴ سال،
۷-ملک هرمزان بن بلاش-۴۷ سال،
۸-ملک فیروزان بن هرمزان-۳۹ سال،
۹-ملک خسرة بن فیروز-۴۷ سال،
۱۰-ملک اردوان بن بهرام بن بلاش آخرین پادشاه اشکانی.
۶-حمزة بن الحسن الاصفهانی
این نویسنده در کتاب خود (تاریخ سنی ملوک الارض و الانبیاء، طبع برلن، صفحه ۳۰) گوید: بعد از فوت اسکندر، اوضاع ملوک الطوائف برقرار شد و عدّۀ طوایف و پادشاهان آنها ۹۰ بود. تمامی این پادشاهان کسی را تعظیم و تکریم میکردند، که صاحب عراق بشمار میرفت و در تیسفون، که مدائن است، مینشست.
