(۱۳۱)- مجسّمۀ آنتونیوس (آنتوان) (از کتاب اسکاریگر، تاریخ عمومی)
از این سپاهیان رشید گرفته با دشمنان خود بجنگد. بنابراین به هریک از پارتیها مبلغی داده آنها را روانه خانهشان کرد، تا در ایران بدانند، که او قدر خدمت را میداند و در همین اوان موقع را غنیمت شمرده بعض صاحبمنصبان خود را بسمت سفارت نزد ارد فرستاد، تا از او کمک بطلبند (آپپیان، جنگ درونی، کتاب ۶). جواب ارد به پیشنهاد کاسّیوس صریحاً معلوم نیست. دیوکاسّیوس گوید، که ارد جواب قطعی از آری یا نه نداد (کتاب ۴۸، بند ۲۴)، ژوستن نوشته، که پارتیها به بروتوس[۱] و کاسّیوس دو نفر از قتله قیصر کمک کردند (کتاب ۴۲، بند ۴) و باز آپپیان گوید، که پارتیها در جنگ فیلیپپی[۲] در قشون بروتوس و کاسّیوس بودند (جنگ درونی، صفحه ۶۴۹).
اما سبب دخالت ارد در جنگهای درونی روم از دو جهت بود: یکی اینکه، چون طرفداران سلطنت قویتر بودند، میخواست جمهوریطلبان مضمحل نشوند و جنگهای داخلی بیشتر امتداد یابد، چه هر قدر این منازعات دامنه مییافت و بیشتر بطول میانجامید، دولت روم ضعیفتر میگشت و این وضع در صلاح دولت
