گویند، که شهر پلاّ[۱] را او بنا کرد و بعدها آن را آپاما[۲] نامیدند و اسکندریّه ایسّوس، که اکنون آن را آلکساندرت[۳] نامند و در کنار دریای مغرب است، نیز از او است.
به هرحال شهرهائی، که در زمان سلکوس اوّل و سایر سلوکیها ساخته شد، اینها بودند:
اوّل-در چهار ایالت سوریّه سلوکی این چهار شهر بنا شد: آنتیوخیا[۴] (انطاکیّه)- سلوکیّه پیهری[۵] لاادیسه[۶]- آپاما. انطاکیّه پایتخت بشمار میرفت، ولی چنانکه بیاید، سلوکیّۀ کنار دجله از آن بزرگتر بود. اسم انطاکیّه از اسم پدر سلکوس است، که آنتیوخوس نام داشت و آن را در کنار رود ارنتس قدیم ساختهاند. سکنه اوّلی انطاکیّه را از آنتیگونیا به عدّه ۵۳۰۰ نفر آوردند و بعد، از شهر هراکله (ارگله) آسیای صغیر و قبرس و جاهای دیگر. این شهر چهار محلّه داشت و هر کدام از دیگری بهوسیله خندقی جدا میشد، بهمین جهت است، که سترابون شهر مزبور را«چهار شهره»[۷] مینامد، ولی آنتیوخوس- اپیفان تمام شهر را با خندق مشترکی محصور ساخت. چون در این شهر حفریّات مرتّب و مسلسلی نشده است، نمیتوان نظر ثابتی راجع به قسمتهای آن داشت، ولی معلوم است، که بعض بناهای آن از زمان امپراطوران روم بوده. اهالی این شهر از یونانیها، مقدونیها، سریانیها ترکیب یافته بود. یهودیها اینجا هم مانند اسکندریّه مصر زیاد بودند و یوسف فلاویوس گوید، که سلکوس اوّل به آنها همان حقوق یونانیها را داد (کتاب ۱۲، بند ۱۱۹). یونانیها به هیجده دم[۸] تقسیم میشدند و هر دم (یا جماعت) مجلس مشورتی داشت. راجع به انطاکیّه بالاخره باید گفت، که از حیث علوم و فنون به پای اسکندریّه و شهر پرگام در آسیای صغیر نمیرسید. انطاکیّه مرکز خوشگذرانی و عیش و عشرت بود و معلوم است، که چون پایتخت بشمار میرفت، سلوکیها آن را با معابد و ابنیه و عمارات عالی آراسته بودند.
