در دولت ماد و هخامنشی این عنوان را نمییابیم و شاهان هخامنشی، که آنقدر کتیبهها نویساندهاند، بالاترین عناوینشان«شاه شاهان» و«شاه این زمین پهناور» است. در کلده و بابل و آسور هم، چنانکه گذشت، این عنوان سابقه نداشت.
دربار
دربار«پادشاه-خدای» سلوکی (بقول سلوکیها) مانند دربار«پادشاه-خدای» بطالسه (بقول بطالسه) مرکّب بود از اقرباء، دوستان، صاحب منصبان درباری، مستخدمین خانه شاهی، یعنی طبیب، پیشخدمت، مأمورین و غیره. پادشاه مجلس مشورتی داشت و یکی از وزراء وزیر اعظمش بود و نیز دفترخانهای برای مکاتبات. بیش از این اطّلاعی، که مبتنی بر مدارکی باشد نداریم
تشکیلات اداری
آپپیان گوید (تاریخ سوریّه، بند ۶۲): که دولت سلوکی به ۷۲ ایالت تقسیم شده بود، ولی تمامی این ۷۲ ایالت فقط ۱۸ ایالت هخامنشی را شامل بود و موافق کتیبه نقش رستم داریوش اوّل عدّه ایالات ایران هخامنشی بیپارس ۲۹ است
