در رأس تراکیهائی، که اسکندر به او سپرده بود، وارد شد و رسولانی که سیسیک[۱] والی آسّاکنیان فرستاده بود، آمده به اسکندر خبر دادند، که مردم مزبور پادشاهشان را کشته یاغی شدهاند. اسکندر فیلیپ و تیریاسب[۲] را با قشونی فرستاد، که شورش را فرونشانند.
عبور اسکندر از رود آلسهزینس[۳]
بعد اسکندر بطرف رود آلسهزینس رفت (این رود را با چناب کنونی مطابقت دادهاند. م.) و بقول بطلمیوس در جائی که پهنای این رود پانزده استاد (۲۷۷۵ مطر) بود، از آن گذشت طرّادهها سالم بساحل مقابل رود رسید، ولی کشتیها تماماً به سنگهائی، که در زیر آب بود، خورد و شکست و مردمی زیاد تلف شد. اسکندر سنوس را با قشونی در کنار رود مزبور گذاشت، تا عبور سایر قسمتهای قشون را تسهیل کند، زیرا این قسمتها برای پیدا کردن آذوقه پراکنده بودند. پس از آن او پروس را مرخّص و مأمور کرد، که از مردمان سلحشور هندی سپاهی برای او آورد و عدّهای، که میتواند، فیل جمع کند (این خبر میرساند، که تلفات اسکندر در جنگ او با پروس بیش از آن بوده، که سرداران اسکندر نوشتهاند. م.).
بعد اسکندر بتعقیب پروس ثانوی پرداخت. این شخص، زمانی که اسکندر با پروس اوّل مشغول جنگ بود، از جهت کینهای که به او میورزید، کسانی نزد اسکندر فرستاده وعده کرد مملکت خود را تسلیم کند، ولی بعد، که دید اسکندر با پروس با ملاطفت رفتار کرده و ولایاتی به مملکت او افزوده، ترسیده و مملکت خود را رها کرده گریخت و اشخاصی را هم، که میتوانست حرکت بدهد، با خود برد. اسکندر در تعقیب او برود هیدرااتس[۴]، که عرضش بقدر رود آلسهزینس بود، رسید (این رود را با روی ۵یا راوی کنونی منطبق میدانند. م.). اسکندر برای تقویت سنوس و کراتر، که مأمور بودند، تمام این صفحات را غارت کنند، در جاهای
