پرش به محتوا

برگه:Tarikh-e Iran-e Bastan.pdf/۱۰۹۹

از ویکی‌نبشته
این برگ هم‌سنجی شده‌است.

برای ما چاه می‌کند، آیا بهتر از بودن او نیست؟حالا ما خودمان راه خود را پیدا کرده حرکت خواهیم کرد. در باب آذوقه هم نگرانی نداشته باشید، زیرا تا حال ما به قیمت گزاف آذوقهٔ خود را می‌خریدیم، ولی بعد از این، چون پول نداریم، هر قدر آذوقه لازم داشته باشیم، از محلّ‌ها بنا بحقّ فاتح خواهیم گرفت. رودها هم نباید باعث تشویش خاطر شما شود، زیرا اگر در جائی نتوانیم از رودها عبور کنیم، می‌توانیم بالا رفته جائی را بیابیم، که آب تا زانوی ما باشد و بگذریم. ما نباید نشان دهیم، که بر خود مخمّر کرده‌ایم حتماً بیونان مراجعت کنیم، زیرا ممکن است جائی را یافته و در آن محل متوطن شده مستعمره‌ای بنا کنیم. آیا نمی‌بینید، که می‌سیان برخلاف میل شاه شهرهای بزرگ و با ثروت دارند، پی‌سیدیان نیز دارای چنین وضعی می‌باشند و (لیکااونیان)[۱] جاهای محکمی را گرفته محصول جلگهٔ حاصلخیز را، که متعلّق بشاه است، می‌برند. ما از آنها کمتر نیستیم و ما هم می‌توانیم جائی را اشغال کرده بمانیم. باید بنمائیم، که می‌خواهیم در جائی بمانیم، زیرا اگر شاه این نیّت ما را بداند، تمام وسائل رفتن ما را تدارک خواهد کرد، تا ما زودتر برویم. این مطالب را گفتم، تا شما مأیوس و افسرده نشوید، ولی ما باید بکوشیم، تا بیونان برگردیم، زیرا می‌ترسم، که اگر در جاهای حاصلخیز رحل اقامت افکنیم، نعم فراوان، بی‌کاری و زیستن با زنان بلندقامت و زیبای ماد و پارس یا دختران آنها ما را به ناز و نعمت عادت دهد و ما راه وطن را فراموش کنیم. پس ما باید بیونان برگردیم و به یونانی‌ها بگوئیم، که اگر آن‌ها فقیراند، می‌توانند تمام اشخاص بی‌چیز را باین جاها آورده غنی کنند، زیرا، ای سربازان، بدانید که تمام این مال و منال و ثروت در انتظار فاتحین است. پس از آن کزنفون ترتیب و طرز قشون را چنین بیان کرد: ما باید چنان کنیم، که مقیّد به ارّابه‌ها و خیمه‌های خود نباشیم و حرکت ما آزاد و در صلاح قشون باشد.

بنابراین باید ارّابه‌ها و خیمه‌های خود را بسوزانیم و حتّی از بنهٔ خود، آنچه را که بیش از خوردن و آشامیدن است، نیز نابود کنیم. مهم‌تر از هر چیز این است، که این


  1. Lycaouiens.