برگه:Shahname-Turner Macan-01.pdf/۲۱۳

۱۲۷

	ازین مرغ پرورده زان دیوزاد			چه گونه بزاید چه باشد نژاد
	سرش گشت از اندیشهٔ دل گران			بخفت و نه آسوده گشت اندران
	سخن هر چه بربنده دشوارتر			دلش خسته تر زان و تن زار تو
	کشنده تر آن باشد اندر نهان			که فرمان دهد کردگار جهان

رای زدن سام با موبدان در کار زال و نامهٔ او را پاسخ نوشتن

	چو برخاست از خواب با موبدان			یکی انجمن کرد با بخردان
	کشاد آن سخن بر ستاره شمر			که فرجام این بر چه آید بسر
	دو گوهر چو آب و چو آتش بهم			بر آمیختن باشد از بُن ستم
	همانا که باشد بروز شمار			فریدون و ضحاک را کارزار
	ز اختر بجوئید و پاسخ دهید			سر خامه بر نقش فرخ نهید
	ستاره شناسان بروز دراز			همی ز آسمان باز جستند راز
	یدیدند و با خنده پیش آمدند			که دو دشمن از بخت خویش آمدند
	بسام نریمان ستاره شمر			چنین گفت کای گرد زرّین کمر
	ترا مژده از دخت مهراب و زال			که باشند با هم دو فرخ همال
	ازین دو هنرمند پیلی ژیان			بیاید بمردی به بندد میان
	جهانی ز پای اندر آرد به تیغ			نهد تخت شاه از بر پشت میغ
	ببرّد پی بدسگالان ز خاک			بروی زمین برنماند مغاک
	نه سگسار ماند نه مازندران			زمین را بشوید بگرز گران
	ازو بیشتر بد بتوران رسد			همه نیکوی رو بایران رسد
	بخواب اندر آرد سر دردمند			به بندد در رنج و راه گزند
	بدو باشد ایرانیان را امید			ازو پهلوان را خرام و نوید
	پیُ بارهُ کوچماند بجنگ			بماند برو روی جنگی پلنگ
	چو پیلان جنگی و شیر ژیان			تبه گردد از گرز آن پهلوان
	خنک پادشاهی که هنگام اوی			زمانه بشاهی برد نام اوی
	چو بشنید گفتار اختر شناس			بخندید و پذرفت از ایشان سپاس
	به بخشیدشان بیکران زر و سیم			چو آرامش آمد بهنگام بیم